Αρχεία Ετικετών: Αναμνήσεις

Ο Απρίλιος του 1967 μας βρήκε Δευτεροετείς στην Σχολή Ικάρων. Ξημερώματα της 21ης, τέσσερις η ώρα το πρωί, χτυπά συναγερμός. Σηκωνόμαστε αγουροξυπνημένοι! Κανείς δεν περίμενε άσκηση εκείνη την ημέρα και τρέχουμε να ετοιμαστούμε νευριασμένοι και ράθυμοι. Η έκπληξη μας μεγάλη καθώς ακούμε κάποιον να φωνάζει ότι δεν είναι άσκηση αλλά κανονικός συναγερμός. Αυτό μας βάζειΣυνέχεια ανάγνωσης «Κάποια άλλη 21η Απριλίου»

Ήρθε πάλι η Μεγάλη ‘βδομάδα, με την Παρασκευή της, που το δράμα του Χριστού κορυφώνεται. Το σκηνικό συμπληρώνεται με τις καμπάνες, τις ψαλμωδίες, τα λιβάνια, το “Ὦ γλυκὺ μου ἔαρ”· τις ευωδιές της άνοιξης που δεν μπορεί πιά να κρυφτεί. Η άνοιξη μας έρχεται και πάλι, πάνω στο ανθισμένο της άρμα, και περιμένουμε με ταΣυνέχεια ανάγνωσης «ΠΕΡΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΟΣ, ΑΝΕΜΩΝ ΚΑΙ ΥΔΑΤΩΝ.»

<===========> 1. Ο Μάρκος Σαν από θαύμα, το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς, οι τουρίστες ανακάλυψαν την Σκύρο. Είναι από αυτά τα περίεργα του κόσμου ετούτου. Την μια χρονιά τα πάντα κυλούν ήρεμα, νωχελικά, την επόμενη χρονιά το νησί γεμίζει επισκέπτες. Ο περιπτεράς της πλατείας, εξουθενωμένος από την πρωτόγνωρη κίνηση, ξεφύσησε ανακουφισμένος, όταν, με το πρώτοΣυνέχεια ανάγνωσης «17η Νοεμβρίου«

Ξαπόστασε στο παγκάκι και γύρισε να κοιτάξει τη θάλασσα. Κάθισε στην άκρη, με προσοχή. H σανίδα ήταν φαγωμένη από τη διάβρωση και κινδύνευε να σπάσει. Αλήθεια, πως και δεν το ‘χε προσέξει τόσες μέρες τώρα; Είχε άσχημη διάθεση. Δεν ήταν μόνο πως τέλειωναν οι διακοπές˙ ήταν κι’ αυτός ο καταραμένος καιρός. Φύσαγε όλη τη μέραΣυνέχεια ανάγνωσης «Τέλος Εποχής»

Παρακολούθησα ελάχιστα, μιά και κουράστηκα γρήγορα, την συζήτηση της περασμένης Παρασκευής για την “επισύνδεση” Ανδρουλάκη i. Κουράστηκα γρήγορα γιατί, έβλεπα την ίδια ξαναζεσταμένη, απεγνωσμένη προσπάθεια από τους ομιλητές της αντιπολίτευσης να υποβιβάσουν τον νυν Πρωθυπουργό και να τον παρουσιάσουν σαν έναν “αυταρχικό ηγέτη” που παρακολουθεί τους πάντες με σκοπούς δόλιους και σκοτεινούς, που πάντως δενΣυνέχεια ανάγνωσης «“Θέλω να ακούω ευχάριστα πράγματα!”«

<===================> Τους τελευταίους μήνες, πολλές οι λεκτικές αψιμαχίες μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων. Οι περισσότερες σε κυβερνητικό επίπεδο, αλλά και αλλού. Οι περισσότερες σοβαρές, αλλά και κάποιες ευτράπελες. Η όλη ατμόσφαιρα μου θύμισε μια ιστορία πολλά χρόνια πριν. Κατατάσσεται στις ευτράπελες! Ήταν το 1977 όταν, μιά παραξενιά της τύχης, με έφερε με απρόσμενη και ξαφνική μετάθεση,Συνέχεια ανάγνωσης «Ελλάδα-Τουρκία : 1-0 !!!«

(το Phoebus Cartel και λίγες σκέψεις για την Αξιοπιστία) Στο τότε ΚΕΤΑ/ΕΤΗΜ παρέλαβα διοικητής περί το τέλος του Απριλίου του 1991 από τον συγχωρεμένο τον Γιώργο τον Χρυσικάκη, ο οποίος, όπως συνηθιζόταν τότε(;) στην Ελληνική Πολεμική Αεροπορία (ΠΑ), έπρεπε να αποχωρήσει “κατεπειγόντως” και επομένως δεν προλάβαινε να με ενημερώσει! Τις λίγες επόμενες ημέρες λοιπόν, καθόμουνΣυνέχεια ανάγνωσης «Η Ιστορία μιας Λάμπας«

(Ο “Κοσμογυρισμένος”, ή κάτι τέτοιο) <===========> Ήτανε μαύρος, μαύρος σαν τη νύχτα, πιό μαύρο δεν έχω δεί ποτέ ξανά, στην ζωή μου. Την πρώτη φορά που τον είδα “έφαγα φρίκη”, νομίζω. Πέντε χρονών παιδί και βλέπω κάποιον που ήταν ίδιος ο πατέρας μου, αλλά σαν σε αρνητικό φιλμ. Είχε άσπρα κατσαρά μαλλιά και άσπρο μουστάκιΣυνέχεια ανάγνωσης «Αλεμαγιέχου«

Ο φίλος μας ο Πέτρος – ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει!, ήταν αυτό που λέμε Bon Viveur. Του άρεσε το καλό κρασί, το καλό πιοτό, το καλό φαγητό! Δεν θα έπινε τίποτα πιό κάτω από Ξινόμαυρο, Bordeau, Shirah. Τίποτα πιό κάτω από Chivas Regal. Όταν θάβρισκε, θα έτρωγε μύδια βραστά και αχινόμανες με λαδολέμονο,Συνέχεια ανάγνωσης «Αχ! Αυτό το μάτι σου!»