(Ο “Κοσμογυρισμένος”, ή κάτι τέτοιο) <===========> Ήτανε μαύρος, μαύρος σαν τη νύχτα, πιό μαύρο δεν έχω δεί ποτέ ξανά, στην ζωή μου. Την πρώτη φορά που τον είδα “έφαγα φρίκη”, νομίζω. Πέντε χρονών παιδί και βλέπω κάποιον που ήταν ίδιος ο πατέρας μου, αλλά σαν σε αρνητικό φιλμ. Είχε άσπρα κατσαρά μαλλιά και άσπρο μουστάκιΣυνέχεια ανάγνωσης «Αλεμαγιέχου«
Αρχεία Ετικετών: Αναμνήσεις
Ο Μάστρο-Γιάννης
(Σπαράγματα Ιστορίας) <===========> Το καλοκαίρι του ‘67, η επιφυλακή είχε αρχίσει να ατονεί, κι’ έτσι το φθινόπωρο, όσοι από τις Στρατιωτικές Σχολές ήταν εξοδούχοι έβγαιναν πιά κανονικά, δηλαδή από Σάββατο απόγευμα μέχρι Κυριακή βράδυ. Το μόνο πρόβλημα που είχαμε, ότι έπρεπε να φοράμε πάντα την στολή, γιατί αλλιώς… Αλήθεια ποτέ δεν ήμουν σίγουρος τί ήτανΣυνέχεια ανάγνωσης «Ο Μάστρο-Γιάννης«
Αχ! Αυτό το μάτι σου!
Ο φίλος μας ο Πέτρος – ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει!, ήταν αυτό που λέμε Bon Viveur. Του άρεσε το καλό κρασί, το καλό πιοτό, το καλό φαγητό! Δεν θα έπινε τίποτα πιό κάτω από Ξινόμαυρο, Bordeau, Shirah. Τίποτα πιό κάτω από Chivas Regal. Όταν θάβρισκε, θα έτρωγε μύδια βραστά και αχινόμανες με λαδολέμονο,Συνέχεια ανάγνωσης «Αχ! Αυτό το μάτι σου!»
