Αν και συνήθως γκρινιάζω για την ΕΕ, την οποία βρίσκω εξαιρετικά γραφειοκρατική και απελπιστικά δυσκίνητη, η τελευταία της απόφαση με εξέπληξε ευχάριστα. Η αλήθεια είναι ότι η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία επιτάχυνε κάποιες διαδικασίες, αλλά και πάλι η συμφωνία για την λεγόμενη «Στρατηγική Πυξίδα» κινείται προς την σωστή κατεύθυνση. Η Στρατηγική Πυξίδα λοιπόν, ηΣυνέχεια ανάγνωσης «Στρατηγική Πυξίδα της ΕΕ»
Άρθρα συντάκτη: dimitris
Η Ιστορία μιας Λάμπας
(το Phoebus Cartel και λίγες σκέψεις για την Αξιοπιστία) Στο τότε ΚΕΤΑ/ΕΤΗΜ παρέλαβα διοικητής περί το τέλος του Απριλίου του 1991 από τον συγχωρεμένο τον Γιώργο τον Χρυσικάκη, ο οποίος, όπως συνηθιζόταν τότε(;) στην Ελληνική Πολεμική Αεροπορία (ΠΑ), έπρεπε να αποχωρήσει “κατεπειγόντως” και επομένως δεν προλάβαινε να με ενημερώσει! Τις λίγες επόμενες ημέρες λοιπόν, καθόμουνΣυνέχεια ανάγνωσης «Η Ιστορία μιας Λάμπας«
Λιάνα
Το κορίτσι της Ζούγκλας Ο Νικόλας ήταν κακομαθημένος. Παιδί των “Βορείων Προαστίων” από πλούσια οικογένεια. Είχε την όψη του καλού παιδιού, με τα αθώα μεγάλα του μάτια και τα κοντά καστανά του μαλλιά. Έβαλαν “μέσον” για να τον στείλουν να κάνει την θητεία του σε Μονάδα της άγονης γραμμής, να αποκοπεί από τις “κακές παρέες”.Συνέχεια ανάγνωσης «Λιάνα«
Αλεμαγιέχου
(Ο “Κοσμογυρισμένος”, ή κάτι τέτοιο) <===========> Ήτανε μαύρος, μαύρος σαν τη νύχτα, πιό μαύρο δεν έχω δεί ποτέ ξανά, στην ζωή μου. Την πρώτη φορά που τον είδα “έφαγα φρίκη”, νομίζω. Πέντε χρονών παιδί και βλέπω κάποιον που ήταν ίδιος ο πατέρας μου, αλλά σαν σε αρνητικό φιλμ. Είχε άσπρα κατσαρά μαλλιά και άσπρο μουστάκιΣυνέχεια ανάγνωσης «Αλεμαγιέχου«
Ο Μάστρο-Γιάννης
(Σπαράγματα Ιστορίας) <===========> Το καλοκαίρι του ‘67, η επιφυλακή είχε αρχίσει να ατονεί, κι’ έτσι το φθινόπωρο, όσοι από τις Στρατιωτικές Σχολές ήταν εξοδούχοι έβγαιναν πιά κανονικά, δηλαδή από Σάββατο απόγευμα μέχρι Κυριακή βράδυ. Το μόνο πρόβλημα που είχαμε, ότι έπρεπε να φοράμε πάντα την στολή, γιατί αλλιώς… Αλήθεια ποτέ δεν ήμουν σίγουρος τί ήτανΣυνέχεια ανάγνωσης «Ο Μάστρο-Γιάννης«
Η Επιστημονική Μέθοδος
Πολλοί αναφέρονται στην “επιστήμη” και την “επιστημονική μέθοδο” αλλά μάλλον λίγοι καταλαβαίνουν την σημασία και την λειτουργία τους και άλλοι χρησιμοποιούν τις έννοιες αυτές με τρόπο που να εξυπηρετεί τις πεποιθήσεις τους. Έτσι έχουμε φτάσει στο σημείο όπου ένθερμοι οπαδοί θρησκειών να λένε ότι η θρησκεία είναι ανώτερη της επιστήμης και να ερμηνεύουν τα φυσικάΣυνέχεια ανάγνωσης «Η Επιστημονική Μέθοδος»
Αχ! Αυτό το μάτι σου!
Ο φίλος μας ο Πέτρος – ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει!, ήταν αυτό που λέμε Bon Viveur. Του άρεσε το καλό κρασί, το καλό πιοτό, το καλό φαγητό! Δεν θα έπινε τίποτα πιό κάτω από Ξινόμαυρο, Bordeau, Shirah. Τίποτα πιό κάτω από Chivas Regal. Όταν θάβρισκε, θα έτρωγε μύδια βραστά και αχινόμανες με λαδολέμονο,Συνέχεια ανάγνωσης «Αχ! Αυτό το μάτι σου!»
Ωχ, Θεέ μου!
Το αεροσκάφος απογειώθηκε κανονικά στην ώρα του, οριζοντίωσε χωρίς πρόβλημα στο προβλεπόμενο ύψος πτήσεως και τότε το μεγάφωνο στην καμπίνα των επιβατών ζωντάνεψε: «Κυρίες και Κύριοι, σας ομιλεί ο Κυβερνήτης! Καλώς ορίσατε στην πτήση 261 από Αθήνα για Νέα Υόρκη! Ο καιρός καθ’ όλη την διάρκεια της πτήσης μας προβλέπεται καλός και το ταξίδι μαςΣυνέχεια ανάγνωσης «Ωχ, Θεέ μου!»
Ο Ζαχαρής
Στην Λευκάδα φτάσαμε κάποιο μεσημέρι στις αρχές Σεπτεμβρίου του 1970. Λέω φτάσαμε, γιατί είμαστε δύο, εγώ και ο συμμαθητής μου ο Χρήστος ο Ντάσης. Ταξιδέψαμε με το λεωφορείο της γραμμής. Πεινασμένοι, χωρίς να το πολυσκεφτούμε, πήγαμε για φαγητό στο πρώτο εστιατόριο που βρήκαμε μπροστά μας. Η ταβερνιάρισσα, βλέποντάς μας με τις βαλίτσες, μας έπιασε τηνΣυνέχεια ανάγνωσης «Ο Ζαχαρής»
Τα παράξενα της ρίζας του 2!
<===============> Ρίζα του δύο;;!! Θα πει ο άλλος! Ξέρω, κακές αναμνήσεις από τα μαθηματικά! Τη ρίζα του δύο την πρωτοσυναντήσαμε στο γυμνάσιο. Αλλά δεν σκοπεύω να μιλήσω για μαθηματικά! Απλώς την ρίζα του δύο την ξαναθυμήθηκα πριν μερικές μέρες, γιατί ανακάλυψα κάτι που εμένα μου φάνηκε πολύ παράξενο και που δεν το είχα αντιληφθεί όλαΣυνέχεια ανάγνωσης «Τα παράξενα της ρίζας του 2!»
