Αρχεία Ετικετών: Ανέκδοτο

Τον Πάνο τον Μαυραγάνη τον πρωτογνώρισα έναν Οκτώβρη, στα τέλη του 1995, αν θυμάμαι καλά. Ήμουν τότε Διευθυντής Τηλεπικοινωνιών – Ηλεκτρονικών στο ΓΕΑ. Ήρθε γιατί ήθελε να ανασυγκροτήσει το Παράρτημα της AFCEA (Armed Forces Communications and Electronics Agency) στην Ελλάδα, του οποίου η λειτουργία είχε με τα χρόνια ατονήσει. Κατάλαβα αμέσως τί ήθελε να κάνειΣυνέχεια ανάγνωσης «Σκιᾶς ὄναρ, ἄνθρωπος»

Τα Χριστούγεννα του 1984, δεν ήταν σαν τα συνηθισμένα μας Χριστούγεννα. Ήταν η πρώτη μας χρονιά στη Νάπολι και μας είχε καλέσει στο σπίτι τους ο φίλος μου Marcello. Ο Marcello, καλός φίλος και ευχάριστος άνθρωπος, ήταν παντρεμένος με την Anna, Ναπολιτάνα βέρα, που το πατρικό της σπίτι ήταν στην Νάπολι, κι όταν λέμε Νάπολι,Συνέχεια ανάγνωσης «Giancarlo Siani»

Μ’ αυτά και με τ’ άλλα, ξεχάσαμε τον πόλεμο στην Ουκρανία, αλλά μάλλον δεν τον έχουν ξεχάσει οι Ουκρανοί. Έτσι, στις 24 Νοεμβρίου, ο κύριος David Arakhamia (Νταβίντ Αραχάμια) επιβεβαίωσε (ο όγδοος που άνοιξε το στόμα του παρακαλώ), ότι, τον Μάρτιο του 2022, οι Ουκρανοί είχαν έρθει σε συμφωνία με τους Ρώσους για οριστική κατάπαυσηΣυνέχεια ανάγνωσης «Μπόρης Τζόνσον – Ζελένσκη, σημειώσατε μείον δύο.»

Στη Βαβυλώνα ήτανε, θαρρώ, που σε πρωτόδα, τη μέρα που ο Χαμουραμπής στέφθηκε βασιληάς… σκυμμένη ήσουν και μιλούσες στον Ευφράτη. Μ’ αισθάνθηκες, δεν μ’ άκουσες που ήρθα. Εσήκωσες το βλέμμα και με κοίταξες˙ ξαφνιάστηκα. Μάγισσα ήσουνα λοιπόν, πούκλεψες με τα μάτια σου το χρώμα του νερού; σε μιά στιγμή το κράτησες δικό σου και τοΣυνέχεια ανάγνωσης «Εφτά Χιλιάδες Χρόνια Πριν!»

Παρουσιαστήκαμε στην Μονάδα της Λευκάδας, (το επίσημο όνομά της τότε ήταν 4η ΜΚΕΠ) στις αρχές Σεπτεμβρίου του 1970. Είμαστε δύο, εγώ και ο συμμαθητής μου ο Χρήστος Ντάσης, που τελικά μετατέθηκε και πάλι τον Νοέμβριο με τελικό προορισμό το αεροδρόμιο του Αράξου. Η τοποθέτησή μας για λόγους που δεν κατάλαβα ποτέ, ήταν εσπευσμένη˙ μέχρι ναΣυνέχεια ανάγνωσης «Ο Μήτσος»

Ο Σεπτέμβριος του 1984 με βρήκε στο επιτελείο του AIRSOUTH στη “Bella Napoule”! Καλά – καλά δεν είχα προλάβει να εγκλιματιστώ και να ενημερωθώ για τα καθήκοντά μου και χρειάστηκε να ετοιμάσω ένα επίσημο έγγραφο. Έγραψα λοιπόν το έγγραφο στο πρόχειρο, το χτένισα τρεις, τέσσερις φορές και το έδωσα στην γραμματεία του προϊσταμένου μου ΔιευθυντούΣυνέχεια ανάγνωσης «Marcello»

Ο Απρίλιος του 1967 μας βρήκε Δευτεροετείς στην Σχολή Ικάρων. Ξημερώματα της 21ης, τέσσερις η ώρα το πρωί, χτυπά συναγερμός. Σηκωνόμαστε αγουροξυπνημένοι! Κανείς δεν περίμενε άσκηση εκείνη την ημέρα και τρέχουμε να ετοιμαστούμε νευριασμένοι και ράθυμοι. Η έκπληξη μας μεγάλη καθώς ακούμε κάποιον να φωνάζει ότι δεν είναι άσκηση αλλά κανονικός συναγερμός. Αυτό μας βάζειΣυνέχεια ανάγνωσης «Κάποια άλλη 21η Απριλίου»

Ήρθε πάλι η Μεγάλη ‘βδομάδα, με την Παρασκευή της, που το δράμα του Χριστού κορυφώνεται. Το σκηνικό συμπληρώνεται με τις καμπάνες, τις ψαλμωδίες, τα λιβάνια, το “Ὦ γλυκὺ μου ἔαρ”· τις ευωδιές της άνοιξης που δεν μπορεί πιά να κρυφτεί. Η άνοιξη μας έρχεται και πάλι, πάνω στο ανθισμένο της άρμα, και περιμένουμε με ταΣυνέχεια ανάγνωσης «ΠΕΡΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΟΣ, ΑΝΕΜΩΝ ΚΑΙ ΥΔΑΤΩΝ.»

Ξαπόστασε στο παγκάκι και γύρισε να κοιτάξει τη θάλασσα. Κάθισε στην άκρη, με προσοχή. H σανίδα ήταν φαγωμένη από τη διάβρωση και κινδύνευε να σπάσει. Αλήθεια, πως και δεν το ‘χε προσέξει τόσες μέρες τώρα; Είχε άσχημη διάθεση. Δεν ήταν μόνο πως τέλειωναν οι διακοπές˙ ήταν κι’ αυτός ο καταραμένος καιρός. Φύσαγε όλη τη μέραΣυνέχεια ανάγνωσης «Τέλος Εποχής»