Άρθρα συντάκτη: dimitris

<===================> Τους τελευταίους μήνες, πολλές οι λεκτικές αψιμαχίες μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων. Οι περισσότερες σε κυβερνητικό επίπεδο, αλλά και αλλού. Οι περισσότερες σοβαρές, αλλά και κάποιες ευτράπελες. Η όλη ατμόσφαιρα μου θύμισε μια ιστορία πολλά χρόνια πριν. Κατατάσσεται στις ευτράπελες! Ήταν το 1977 όταν, μιά παραξενιά της τύχης, με έφερε με απρόσμενη και ξαφνική μετάθεση,Συνέχεια ανάγνωσης «Ελλάδα-Τουρκία : 1-0 !!!«

<=============> “Έκλεψα” την πιό κάτω διήγηση από έναν αμερικάνο στο site “The lighter side of science” και το παραθέτω ως “εκπαιδευτικό”. Επειδή το κείμενο ήταν μεγάλο, αποφάσισα να το μεταφράσω ελεύθερα από τα αγγλικά, ώστε να το απολαύσουν όσον το δυνατόν περισσότεροι. “Πίσω στην δεκαετία του ‘60, ο πατέρας μου είχε σαν χόμπι την ελεύθερηΣυνέχεια ανάγνωσης «Γάτες!«

Μοίρα χαλεπή και αβλεψία ασυγχώρητη, με φέρανε Τρίτη, την επομένη της Καθαρής Δευτέρας, στο Νοσοκομείο, με το χέρι τυλιγμένο στο γύψο. Ζητούμενο, η απόφαση του χειρουργού αν η εγχείρηση ήταν απαραίτητη ή όχι. Ελπίζοντας για το καλύτερο και αγωνιώντας για το χειρότερο, φτάνουμε με την γυναίκα μου την Μαρίνα στο Νοσοκομείο, μια ώρα νωρίτερα απόΣυνέχεια ανάγνωσης «Για Περιστέρια και άλλα Πτερόεντα.»

Αν και συνήθως γκρινιάζω για την ΕΕ, την οποία βρίσκω εξαιρετικά γραφειοκρατική και απελπιστικά δυσκίνητη, η τελευταία της απόφαση με εξέπληξε ευχάριστα. Η αλήθεια είναι ότι η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία επιτάχυνε κάποιες διαδικασίες, αλλά και πάλι η συμφωνία για την λεγόμενη «Στρατηγική Πυξίδα» κινείται προς την σωστή κατεύθυνση. Η Στρατηγική Πυξίδα λοιπόν, ηΣυνέχεια ανάγνωσης «Στρατηγική Πυξίδα της ΕΕ»

(το Phoebus Cartel και λίγες σκέψεις για την Αξιοπιστία) Στο τότε ΚΕΤΑ/ΕΤΗΜ παρέλαβα διοικητής περί το τέλος του Απριλίου του 1991 από τον συγχωρεμένο τον Γιώργο τον Χρυσικάκη, ο οποίος, όπως συνηθιζόταν τότε(;) στην Ελληνική Πολεμική Αεροπορία (ΠΑ), έπρεπε να αποχωρήσει “κατεπειγόντως” και επομένως δεν προλάβαινε να με ενημερώσει! Τις λίγες επόμενες ημέρες λοιπόν, καθόμουνΣυνέχεια ανάγνωσης «Η Ιστορία μιας Λάμπας«

(Ο “Κοσμογυρισμένος”, ή κάτι τέτοιο) <===========> Ήτανε μαύρος, μαύρος σαν τη νύχτα, πιό μαύρο δεν έχω δεί ποτέ ξανά, στην ζωή μου. Την πρώτη φορά που τον είδα “έφαγα φρίκη”, νομίζω. Πέντε χρονών παιδί και βλέπω κάποιον που ήταν ίδιος ο πατέρας μου, αλλά σαν σε αρνητικό φιλμ. Είχε άσπρα κατσαρά μαλλιά και άσπρο μουστάκιΣυνέχεια ανάγνωσης «Αλεμαγιέχου«