17η Νοεμβρίου

<===========>

1. Ο Μάρκος

Σαν από θαύμα, το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς, οι τουρίστες ανακάλυψαν την Σκύρο. Είναι από αυτά τα περίεργα του κόσμου ετούτου. Την μια χρονιά τα πάντα κυλούν ήρεμα, νωχελικά, την επόμενη χρονιά το νησί γεμίζει επισκέπτες.

Ο περιπτεράς της πλατείας, εξουθενωμένος από την πρωτόγνωρη κίνηση, ξεφύσησε ανακουφισμένος, όταν, με το πρώτο καράβι μετά το Δεκαπενταύγουστο, τα πράγματα γύρισαν στον συνηθισμένο νωχελικό τους ρυθμό. Αποφάσισε λοιπόν τότε να ξεκουραστεί, και έτσι, για τις επόμενες δεκαπέντε ημέρες, εμπιστεύθηκε την μικρή του επιχείρηση στον έφηβο γιό του. Εκείνος ο ερίφης, ανέλαβε το περίπτερο ημέρες άγονες και άρχισε να βαριέται θανάσιμα. Κάτι έπρεπε να κάνει για να περιορίσει την βαριεστημάρα του. Στο πονηρό του το μυαλό γεννήθηκε μια σατανική ιδέα την οποία έθεσε σε άμεση εφαρμογή. Πήρε μια καρφίτσα και τρύπησε όλα τα προς πώληση προφυλακτικά ακριβώς στο κέντρο, χωρίς να τα ανοίξει.

Ένα δυό μήνες μετά, φαινόμενα πρωτόγνωρα έκαναν την εμφάνισή τους στο νησί. Φαινόμενα που έμοιαζαν να προέρχονται από το επίπεδο του υπερφυσικού. Μια παντρεμένη, για παράδειγμα, που χρόνια τώρα δεν μπορούσε να πιάσει παιδί, ξαφνικά έμεινε έγκυος. Κάποιοι μίλησαν για θαύμα της Παναγίας ή του Άϊ Γιώργη του Σκυριανού, δεν θυμάμαι, άλλοι μισογέλασαν συνωμοτικά. Ο γιός του περιπτερά εξαφανίστηκε για μήνες καθώς κάποιοι τον έψαχναν με εγκληματικές διαθέσεις.

Ένα από τα θύματα της άθλιας αυτής φάρσας, ήταν η κόρη του Καφετζή. Όμορφη κοπέλα, ψηλή, ήταν ερωτευμένη με τον Μάρκο, τον έφεδρο Σμηνία, που κι’ αυτός ανταπέδιδε τα ίσια. Ο Μάρκος ήταν από την Αθήνα, ωραίος κι’ αυτός, ψηλός, γεροδεμένος, τίμιος και δουλευταράς. Είχε σπουδάσει ηλεκτρολόγος. Μόλις οι ερωτευμένοι κατάλαβαν τι είχε συμβεί, ο Μάρκος πήγε αμέσως στον πατέρα της και ζήτησε το χέρι της. Κάτω από άλλες συνθήκες θα ήταν ο ιδανικός γαμπρός. Όμως ο γέρος ήταν ανένδοτος. Φοβόταν ότι θα χάσει την κόρη του που θα έφευγε στην Αθήνα και συγχρόνως η εξέλιξη τον είχε θυμώσει και είχε γίνει θηρίο ανήμερο. Δεν άκουγε τίποτα. Ζήτησε από την κόρη του να κάνει έκτρωση. Το κορίτσι αρνιόταν με το ίδιο, ίσως και περισσότερο πείσμα.

Οι ερωτευμένοι αποφάσισαν τότε να κλεφτούν. Ήρθε λοιπόν ο Μάρκος ένα πρωί στο γραφείο για να του υπογράψω ολιγοήμερη άδεια για την Αθήνα. Μα τί άδεια να του υπογράψω; Ο Νοέμβριος είχε προχωρήσει και στο Πολυτεχνείο μύριζε μπαρούτι. Προσπάθησα να τον αποτρέψω. “Άσε μερικές μέρες να δούμε πως θα εξελιχθεί, βρε Μάρκο!”. Αλλά ο Μάρκος ήταν αποφασισμένος: “Πρέπει να ετοιμάσω τα χαρτιά του γάμου κύριε προϊστάμενε! Να εξηγήσω και στους γονείς μου!” Με έπεισε και υπέγραψα. Όχι μόνο αυτό, αλλά πήγα και εξήγησα στον Διοικητή γιατί ο Μάρκος έπρεπε να φύγει. “Μακρυά από το Πολυτεχνείο κακομοίρη μου! Τώρα έχεις υποχρεώσεις!”, τον ξεπροβόδησα.

Κατέβηκε λοιπόν στην Αθήνα ο Μάρκος, αλλά ήσυχος δεν έμεινε. Πως θα μπορούσε άλλωστε, θα μου πείτε! Νέος ήταν, το αίμα του έβραζε! Το βράδυ της 16ης προς 17η Νοεμβρίου ο Μάρκος κοιμήθηκε, μαζί με άλλα δύο άτομα στο διαμέρισμα που είχε ένας κοινός τους φίλος φοιτητής, δυό τετράγωνα πιό ‘κει από το Πολυτεχνείο. Το πρωί, οι τέσσερίς τους βγήκαν στο μπαλκόνι και χάζευαν. Κάποια στιγμή, ένα περίπολο πέρασε και τους φώναξαν να μπουν μέσα. Δεν ξέρω τί διαμείφθηκε ακριβώς, αλλά ένα παλιόπαιδο με ένα υποπολυβόλο, ένα απ’ εκείνα τα παιδιά που νοιώθουν κάτι σαν θεοί όταν τους δίνεις ένα όπλο και την άδεια να το χρησιμοποιήσουν, ένα παιδί στην ηλικία περίπου του Μάρκου, έριξε μιά ριπή προς το μέρος τους. Όλες οι σφαίρες μπήκαν στον σοβά του μπαλκονιού, εκτός από μία. Αυτή που βρήκε τον Μάρκο κατάστηθα και τον έστειλε να γίνει ένας αριθμός σε μια λίστα με στατιστικές.

Η ζωή συνεχίστηκε. Η κόρη του καφετζή αρνήθηκε πεισματικά να “ρίξει” το παιδί. Μέχρι που μπόρεσα να παρακολουθήσω, το αγοράκι της το βάφτισε Μάρκο προς τιμή του συχωρεμένου και ξεκίνησε να το μεγαλώνει μόνη της, στην Αθήνα.

2. Ο Τάκης ο “petit”

Ο Τάκης ο “petit”, βαφτισμένος Δημήτρης, πήρε το παρατσούκλι “ο petit” γιατί ήταν κοντός και μικροκαμωμένος. Ήταν ο καλύτερός φίλος των παιδικών μου χρόνων. Είμαστε σχεδόν αυτοκόλλητοι από το δημοτικό μέχρι που τελειώσαμε το γυμνάσιο και ουσιαστικά αρχίσαμε να απομακρυνόμαστε μόνο όταν με πήραν σβάρνα οι μεταθέσεις. Παρά το μικρό του μέγεθος, ο Τάκης ήταν μεγάλος γυναικάς και δεν άφηνε θηλυκό για θηλυκό.

Εκείνα τα χρόνια, ο Τάκης είχε πιάσει δουλειά σαν σχεδιαστής στην ΙΖΟΛΑ και μάλιστα ήταν από τους καλούς της σχεδιαστές. Το καλοκαίρι με την άδεια πήγε σε κάποιο νησί του Σαρωνικού για διακοπές και γνωρίστηκε με κάποια (θα την ονοματίσω Μαίρη για ευκολία) που εκείνη την εποχή ήταν παντρεμένη. Οποία ευτυχία! Το να είσαι 26 χρονών και να βρεις μια παντρεμένη για αμορόζα, ήταν μεγάλο πράγμα εκείνη την εποχή! Η γυναίκα είχε δικά της χρήματα, δικό της αυτοκίνητο, την ενδιέφερε να κρύβεται και πάνω απ’ όλα, δεν του κόλλαγε για γάμο.

Όλα φαίνονταν να κυλούν ωραία για τον φίλο μου, μόνο που… η Μαίρη τσιμπήθηκε στ’ αλήθεια και άρχισε να βλέπει το πράγμα αλλιώς. Η κατάσταση σοβάρεψε μάλλον επικίνδυνα, όταν, ξαφνικά, η Μαίρη κάλεσε τον Τάκη σε επείγον ραντεβού γιατί ήθελε να του ανακοινώσει κάτι εξαιρετικά σημαντικό. Επειδή δεν ήθελε να του αποκαλύψει τίποτα από το τηλέφωνο, οι δυό τους συμφώνησαν να συναντηθούν το επόμενο πρωί, ψηλά στην Πατησίων.

Οι ώρες της νύχτας κύλησαν απελπιστικά αργά για τον Τάκη αλλά τελικά πέρασαν. Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε το πρωί της επομένης ημέρας. Ήταν η 17η Νοεμβρίου.

Η Μαίρη του ανακοίνωσε, χωρίς περιστροφές, ότι, αφού το σκέφτηκε διεξοδικά και αφού ήταν και οι δύο “τόσο πολύ ερωτευμένοι”, ζήτησε διαζύγιο από τον άντρα της και μάλιστα τον είχε πείσει να δεχτεί! Τώρα, μπορούσαν πιά να εγκαταλείψουν την παρανομία και μάλιστα μπορούσαν να κάνουν σχέδια για τον γάμο τους! Μεγάλο το πλήγμα για τον Τάκη! Αυτήν την εξέλιξη ούτε την είχε σκεφτεί, ούτε καν την φανταζόταν! Οι δυό τους άρχισαν να σουλατσάρουν πάνω – κάτω σε δυό τετράγωνα της Πατησίων, μακρυά από το Πολυτεχνείο, η μεν Μαίρη να προσπαθεί να τον πείσει να παντρευτούν, ο δε Τάκης να προσπαθεί να πείσει την Μαίρη ότι αυτό δεν ήταν καλή ιδέα.

Η ώρα περνούσε χωρίς η συζήτηση να οδηγεί προς κάποιο τέλος, όταν, μέσα από το γαλάζιο του ουρανού, μια σφαίρα ήρθε σφυρίζοντας, πέφτοντας σχεδόν κατακόρυφα. Αυτή η σφαίρα έδωσε την λύση. Είναι απίστευτο τι επίδραση μπορεί να έχει μιά σφαίρα στην ζωή ενός ανθρώπου: Μπορεί να την τερματίσει, αλλά μπορεί και να την αλλάξει ριζικά. Η συγκεκριμένη σφαίρα, βρήκε τον Τάκη στην πλάτη σε εξαιρετικά οξεία γωνία, του έσπασε δυο – τρία παΐδια, εξοστρακίστηκε και σφηνώθηκε στην άσφαλτο.

Πανικός! Ο Τάκης άρχισε να σφαδάζει κάτω, γεμάτος αίματα και η Μαίρη σάστισε˙ έχασε τον κόσμο! Όταν συνήλθε, μάζεψε τον Τάκη κακήν κακώς, τον έβαλε στο αυτοκίνητό της που ήταν παρκαρισμένο εκεί κοντά, και τον πήγε σε ένα νοσοκομείο.

Η Μαίρη του στάθηκε στην δύσκολη ανάρρωση που την έκαναν πιό δύσκολη οι ανακρίσεις. Κάθε μέρα η Μαίρη εκεί να τον υποστηρίζει και να τον περιποιείται. Όσο σκληρός και να ήσουν θα μαλάκωνες˙ και ο Τάκης δεν ήταν δα και τόσο σκληρός. Η Μαίρη τον συγκίνησε με την προσφορά της και όταν η περιπέτεια του τελείωσε, την παντρεύτηκε.

Μετά τον γάμο, τα πράγματα φάνηκαν να ισορροπούν σε μια νέα κανονικότητα˙ μια κανονικότητα όμως την οποία ο Τάκης δεν αντιμετώπιζε με το παλιό του χιούμορ. Ο Τάκης με βαριά καρδιά παραιτήθηκε από την ΙΖΟΛΑ και ανέλαβε να βοηθά στο μικρό εμπορικό της Μαίρης. Το περιστατικό φάνηκε να απωθείται στο παρελθόν και να ξεχνιέται.

Όχι πάντως από όλους. Ο Χάρος δεν είχε ξεχάσει. Τρία χρόνια μετά ήρθε να εισπράξει τα χρεωστούμενα. Βρήκε τον Τάκη ένα πρωϊνό την ώρα που άνοιγε το μαγαζί και τον ξάπλωσε κάτω, οριστικά αυτή την φορά. Συγγενής καρδιοπάθεια! Πολλές φορές στα χρόνια που ακολούθησαν, οι παλιοί του φίλοι μαζευτήκαμε γύρω από ένα μπουκάλι τσίπουρο και αναρωτηθήκαμε, χωρίς να μπορέσουμε να καταλήξουμε, τι θα γινόταν, αν…

Δημήτρης Κατελούζος

Νοέμβριος 2022