Η ΠΑ εμπιστεύτηκε την αρχική εκπαίδευση και συντήρηση του AN/TPS-43, στις ικανότητες δύο άξιων συναδέλφων : Του Αποστόλη Χρυσοχοΐδη και του Γιώργου του Χρυσικάκη, ας είναι ελαφρύ το χώμα που τους σκεπάζει. Σύμφωνα με την σύμβαση, αυτοί οι δύο ήταν εκείνοι που ανέλαβαν από την αρχή την παρακολούθηση της κατασκευής των τριών Ελληνικών RADAR στο εργοστάσιο της Westinghouse και φρόντισαν να αυτο-εκπαιδευτούν εκεί, γιατί η εταιρεία δεν προσέφερε σχετική εκπαίδευση και επιπλέον, η προμήθεια ήταν από τις πρώτες που πραγματοποιήθηκαν με εθνική σύμβαση και όχι μέσω FMS.
Ίσως αυτή η εμπιστοσύνη που τους έδειξε η ΠΑ να ήταν και ο λόγος που οι δύο τους ένοιωθαν ένα βαθύ αίσθημα ευθύνης και απεδείχθησαν εξαιρετικά επιμελείς, μέχρι του σημείου εμείς οι μικρότεροι να τους κολλήσουμε το παρατσούκλι “οι ψείρες”. Υπήρχε βέβαια και μιά ευγενής άμιλλα μεταξύ τους, που την αναγνώριζε εύκολα όποιος τους παρατηρούσε λίγο καλύτερα!
Οι ίδιοι ανέλαβαν στην συνέχεια την εκπαίδευση εμάς των υπολοίπων στο Καβούρι, αλλά και την συντήρηση επιπέδου εργοστασίου του Συστήματος από το τότε 202ΚΕΑ/ΤΗ, εναλλάξ μεταξύ τους για κάποια χρόνια.
Την εκπαίδευση την μοίρασαν επίσης μεταξύ τους ως εξής: Ο Αποστόλης ανέλαβε την εκπαίδευση του Υπολογιστή, του Δέκτου του RADAR και των μηχανημάτων στο Επιχειρήσεων, ενώ ο Γιώργος την εκπαίδευση του Πομπού, του IFF και των Επικοινωνιών.
1. Μέσα στον Υπολογιστή κινδυνεύεις να χαθείς!
Οι υπολογιστές εκείνη την μακρινή (!) εποχή, δεν έμοιαζαν καθόλου με τους σημερινούς. Δεν υπήρχαν τα σημερινά πολύπλοκα Chip-sets, με την δυνατότητα προγραμματισμού τους και την “απλή” γνώση του τι μπαίνει – τι βγαίνει. Αντιθέτως, τα κυκλώματα κατασκευάζονταν με Chips που είχαν βάση θύρες NAND ή ίσως και ExclusiveNOR, Counters και OpAmps. Το πλεονέκτημα ήταν ότι ήξερες ακριβώς τι συνέβαινε σε κάθε σημείο του Υπολογιστού και μπορούσες να το παρακολουθήσεις με ένα Ταλαντοσκόπιο για παράδειγμα˙το μειονέκτημα ήταν η απίστευτη πολυπλοκότητα του συστήματος και βέβαια των σχεδίων.
Έτσι και ο Υπολογιστής του AN/TPS-43. Τα σχέδια αποτελούνταν από δεκάδες σελίδες που διπλώνονταν σχεδόν όπως οι οδηγίες μέσα στα κουτιά των φαρμάκων. Η βάση του κυκλώματος όμως ξέραμε! βρισκόταν στην σελίδα 76! Εκεί κατά βάση υπήρχε ένα Clock με μια σειρά από Counters, που παρήγαγαν μια πληθώρα σημάτων χρονισμού τα οποία κατευθύνονταν σε διάφορα σημεία του ίδιου του Υπολογιστού αλλά και σε σημεία του Δέκτου και του παραγωγού των συχνοτήτων του πομπού, τα οποία έπρεπε να βρίσκονται σε απόλυτο συγχρονισμό μεταξύ τους, γιατί το RADAR λειτουργούσε στη βάση συμπίεσης παλμού μέσω ειδικής διαμόρφωσης του παλμού εκπομπής (Συγκεκριμένα κωδικοποίηση φάσεως, τύπου Barker, βλέπε Κεφάλαιο 20, Σελίδες 18 και μετά, Εικόνα 16 και Κώδικας 5 στον Πίνακα 5, RADAR HANDBOOK του MERRILL SKOLNIK).
Κάποια από εκείνες τις μέρες που ήταν η σειρά του Αποστόλη να μας κάνει μάθημα, τα πράγματα μπερδεύτηκαν σε μεγάλο βαθμό. Ξεκινώντας πάντα από την σελίδα 76 ο Αποστόλης μας καθοδηγούσε μέσα από τον λαβύρινθο των διαγραμμάτων: “Πάμε με το σήμα τάδε που πηγαίνει από την 76 στην σελίδα 127, (χράπα-χρουπ οι σελίδες), εκεί περνά μέσα από τις θύρες Α και Β και μετά βγαίνει στην σελίδα 28 (χράπα, χράπα-χρουπ), για να συνδυαστεί με το σήμα δείνα, που έρχεται από την σελίδα 36 (χράπα-χραπ) ……κλπ, κλπ!»
Κάποια στιγμή ο Αποστόλης σταματά απότομα και απευθύνεται σε κάποιον που τον κοιτάζει ακίνητος, με το κεφάλι μέσα στα χέρια του, που τα ‘χε στηριγμένα πάνω στα σχέδια με τους αγκώνες: “Εσύ Ηλία δεν καταδέχεσαι να μας παρακολουθήσεις; Μας σνομπάρεις;”. Ο Ηλίας ο Καρλατήρας, διότι περί αυτού επρόκειτο, υπάλληλος του 202 ΚΕΑ, δεν χάνει την ψυχραιμία του και του απαντά ατάραχος: “Όχι βέβαια! Αλλά χάθηκα στον δρόμο και κάθισα να ξαποστάσω στην σελίδα 76! Δεν μπορεί! Θα πας από ‘δώ, θα πας από ‘κεί, στο τέλος, στην 76 θα καταλήξεις και θα συναντηθούμε!”
2. Ο Ολυμπιακός έχει κλείσει σπίτια!
Παραμονές Δεκαπενταύγουστου και ο Διοικητής της 128 ΣΕΤΗ οργανώνει “σεμνή τελετή”, στην οποία όμως απαιτεί να παραβρεθούμε και ‘μείς, παρά το γεγονός ότι η ΠΑ επείγεται να τελειώσει η εκπαίδευση! Έτσι βρισκόμαστε στην αίθουσα με μπαραθέες στα απόνερα της τελετής, να κάνουμε μάθημα μετά την λήξη του ωραρίου, στις τρείς το απόγευμα, ντάλα καλοκαίρι. Ο Ήλιος καυτός, να λειώνει τα σιδερένια κάγκελα στα παράθυρα (ναι, έκανε καύσωνα και ‘κείνη την εποχή) και οι μπαραθέες, καλοκαιρινές μεν, αλλά μπαραθέες! Περιττό να πω ότι αποχώρησαν από τις πλάτες μας και κατέληξαν να κοσμούν τις καρέκλες της αίθουσας εδώ και ‘κεί!
Το μάθημα ήταν Τηλεπικοινωνίες και δάσκαλός μας, φυσικά, ο Γιώργος ο Χρυσικάκης. Το μάθημα προχωρεί, αλλά σε κάποια στιγμή ειδοποιούν από το Υπασπιστήριο ότι ο Γιώργος πρέπει να πάει κάποια συγκεκριμένη ώρα στο ΓΕΑ, γιατί ο Υπαρχηγός θέλει ενημέρωση για την πορεία της εκπαίδευσης.
Το μάθημα σταματά και πάει στράφι. Μια και υπάρχει ακόμα λίγος χρόνος όμως, ο Γιώργος δεν βιάζεται και μιά και την επόμενη Κυριακή έχει προγραμματιστεί άλλος ένας αγώνας των “αιωνίων”, ξεκινά μια συζήτηση για τον Ολυμπιακό. Πρωταγωνιστές ο Γιώργος, γνωστός “γαύρος” και ο Ανθυπασπιστής τότε, Κουμέντος, προελεύσεως ΣΤΥΑ. Ο Κουμέντος ήταν κοντός και αδύνατος, αλλά αεικίνητος και κεφάτος. Εκ φύσεως “πειραχτήρι”, δεν έχασε την ευκαιρία να τσιγκλήσει τον Γιώργο για την πλάκα! Η ώρα περνούσε όμως και η συζήτηση δεν έλεγε να σταματήσει, γιατί ο Κουμέντος γνώριζε πολλά για το ποδόσφαιρο και “κούρδιζε” τον Χρυσικάκη κανονικά. Ξαφνικά, κάποιος από την παρέα, κοιτάζει το ρολόι του έκπληκτος και ειδοποιεί τον Χρυσικάκη: “Μα, εσύ δεν έχεις ραντεβού με τον Υπαρχηγό;”!! Ο Γιώργος σαν να ξυπνάει από λήθαργο, συνειδητοποιεί ότι η ώρα έχει περάσει και πανικοβάλλεται! Αρπάζει την τσάντα του, βουτάει μια μπαραθέα από μπροστά του και ξεκινάει να την φοράει ενώ συγχρόνως τρέχει στον διάδρομο!
Ο Κουμέντος απροειδοποίητα ξεσπά σε ένα τρελό γέλιο! Διπλώνεται πάνω σε ένα από τα θρανία και σπαρταράει! Τον ρωτάμε τι έπαθε, αλλά του είναι αδύνατο να σταματήσει και να πάρει ανάσα για να μας εξηγήσει! Ενώ κοιταζόμαστε απορημένοι, άξαφνα, ακριβώς όπως έφυγε, εμφανίζεται στην πόρτα ο Χρυσικάκης! Είναι έξαλλος! Το πρόσωπό του κόκκινο, νομίζεις ότι θα εκραγεί! Φωνάζει και από την έντασή του “καταπίνει” τα μισά φωνήεντα και είναι σχεδόν ακατάληπτος! “Το πρρτ’φόλι! Το πρτ’φόλι! Ποιός;;;; Κάποιος μου κλ’ψε το πρτ’φόλι!”…
Στέκεται πελώριος στην πόρτα και χτυπά με την χερούκλα του τις τσέπες της μπαραθέας! Μιάς μπαραθέας που δεν του κουμπώνει μπροστά, αφήνει την μισή του κοιλιά έξω και που τα μανίκια της μετά βίας του φτάνουν μέχρι τους αγκώνες! Αλλά αυτά ο Γιώργος δεν τα προσέχει! Βλέπετε, από την μπαραθέα λείπει το πορτοφόλι του και κάποιος πρέπει να το έχει κλέψει!
ΝΑΙ! Ο Χρυσικάκης, πάνω στη βιασύνη και τον πανικό του, πήρε και φόρεσε την μπαραθέα του Κουμέντου, ενός Κουμέντου που για να φτάσει στον ώμο του Χρυσικάκη έπρεπε να σηκωθεί στις μύτες των ποδιών του! ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΠΟΥ ΤΟ ΕΙΧΕ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ!
Δημήτρης Κατελούζος
Ιούνιος 2024
Σας Καλωσορίζουμε! 