Τον Πάνο τον Μαυραγάνη τον πρωτογνώρισα έναν Οκτώβρη, στα τέλη του 1995, αν θυμάμαι καλά. Ήμουν τότε Διευθυντής Τηλεπικοινωνιών – Ηλεκτρονικών στο ΓΕΑ. Ήρθε γιατί ήθελε να ανασυγκροτήσει το Παράρτημα της AFCEA (Armed Forces Communications and Electronics Agency) στην Ελλάδα, του οποίου η λειτουργία είχε με τα χρόνια ατονήσει. Κατάλαβα αμέσως τί ήθελε να κάνει και προθυμοποιήθηκα να βοηθήσω. Η ανασυγκρότηση της AFCEA θα βοηθούσε στην σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ των αξιωματικών των τηλεπικοινωνιών των τριών κλάδων. Μιά και είχε την άδεια του τότε ΑΓΕΕΘΑ Ναύαρχου Λυμπέρη, τον οποίο εκτιμούσα ιδιαίτερα, να συμπεριλάβει στην ομάδα μέλη ακόμη και μεταξύ των εν ενεργεία αξιωματικών, “προπαγάνδισα” την AFCEA μέσα στην ΠΑ με αποτέλεσμα η ΠΑ να γίνει η πρώτη δύναμη στην AFCEA σε λίγες εβδομάδες.
Από τότε με τον Πάνο γίναμε φίλοι. Δεν μας ένωνε μόνο η AFCEA, αλλά “κολλήσαμε” και σαν χαρακτήρες. Ο Πάνος ήταν έξυπνος, πνευματώδης, φιλότιμος και εργατικός. Ήταν “άρχοντας” με τον τρόπο που το εννοούσαν οι παληοί: Αξιοπρεπής υπερήφανος και ακέραιος, θα προτιμούσε να κόψει τις φλέβες του, παρά να προδώσει την εμπιστοσύνη αυτών που θεωρούσε φίλους του.
Βρεθήκαμε πολλές φορές, μόνοι και με τις γυναίκες μας. “Ήπιαμε τα κρασιά μας” και διασκεδάσαμε. Δεν θέλω ούτε έχω την διάθεση να αραδιάσω πολλές από τις ιστορίες που ζήσαμε μαζί, θα αρκεστώ σε μία:
- Μετά την αποστρατεία μου, στις αρχές του 1998, μια σειρά από απροσδόκητα γεγονότα με οδήγησε να χωρίσω την πρώτη μου γυναίκα. Καθώς η εξέλιξη ήταν ραγδαία και αναπάντεχη υπήρξε μια περίοδος κατά την οποία “αλλού πατούσα κι’ αλλού βρισκόμουνα”, κατά το κοινώς λεγόμενο. Ο Πάνος παρακολουθούσε την εξέλιξη σιωπηλά, αλλά με ενδιαφέρον. Τον Σεπτέμβριο του 1998 με κάλεσε να πάμε με μια παρέα φίλων του από το ΠΝ, που θα ήταν με τις γυναίκες τους, για να βγω από το καβούκι μου. Αν και δεν είχα όρεξη, με έπεισε να πάω. Η συνάθροιση έγινε σε ένα κέντρο κοντά στο Κάραβελ που έπαιζε ο Κορκολής και με έβαλε να καθίσω δίπλα του. Καθώς η βραδυά προχωρούσε, μου είπε κάποια στιγμή φωναχτά μέσα στη φασαρία, για να τον ακούσουν όλοι : “Μην στενοχωριέσαι, βρε! Η δεύτερη γυναίκα, είναι πάντα καλύτερη από την πρώτη!….”˙ και σκύβοντας στο αφτί μου, για να μην τον ακούσει η δεύτερη γυναίκα του, που καθόταν στα δεξιά του, συνέχισε : “…. και η τρίτη είναι ακόμα καλύτερη!”.
Εκείνη την στιγμή κατάλαβα για πρώτη φορά ότι και του Πάνου ο γάμος δεν πήγαινε καλά! Τα χρόνια πέρασαν και ξαναπαντρευτήκαμε και οι δύο. Η προφητεία του βγήκε αληθινή! Η Νίκη, η τρίτη του γυναίκα είναι εξαιρετική κυρία, σαφώς καλύτερη από την δεύτερη! Ο Πάνος αντιμετώπισε την κόρη της Νίκης την Ηρώ, σαν να ήταν δικό του παιδί και η Νίκη του χάρισε το μέχρι τότε ανεκπλήρωτο όνειρό του, τον γιό του τον Γιώργο, που σήμερα είναι ένα παλικάρι πανέμορφο και ακέραιου χαρακτήρα, καμάρι των γονιών του.
Την Πέμπτη 14 Μαρτίου ο φίλος μου ο Πάνος έφυγε για το μεγάλο ταξίδι. Σου εύχομαι κατευόδιο Πάνο˙ και σπένδω στην μάνα γη ένα ρακοπότηρο Μεταξά πέντε αστέρων που σου άρεσε, για να σε δεχτεί στοργικά!
Δημήτρης Κατελούζος
15 Μαρτίου 2024
Σας Καλωσορίζουμε! 